Recensies

Den Bosch Goes A cappella (9 oktober 2011)
Voorronde Nederlands Koor Festival, gejureerd door Jetse Bremer, Don Henken en Louis Buskens

Half Past Nine is een koor met een heel fijne klank, vooral als ze iets zingen dat ze goed aankunnen. Het koor kan een heel mooie sfeer neerzetten en heeft een geweldige interactie met het publiek! De zangers staan daarbij ook heel natuurlijk op het podium: heel goed!
Als het weefsel wat moeilijker wordt en de ritmes wat ingewikkelder, blijkt waar nog aan gewerkt kan worden. Het klinkt dan soms wat rommelig. Goede timing en trefzekere ritmiek kunnen dit koor nog veel verder brengen.
Tegelijk kan ook zeker nog gewerkt worden aan meer mooie legatolijnen als dat te pas komt, waardoor ook weer meer expressie in lange lijnen kan ontstaan. En ook de egaliteit van de mannenstemmen zou verbeterd kunnen worden.
Complimenten hebben echter de overhand: mooie arrangementen, fijne dirigent, heel fijn koor!
Aantal punten: 238,5

Concert met Homophon in Münster (7 november 2009)
Da passt jeder Einsatz

(..) Im zweiten Teil war der Niederländische Chor "Half Past Nine" zu Gast. Der gemischte Chor aus Enschede singt vor allem ältere Popsongs - und das macht er unter der Leitung seines jungen Dirigenten Rogier IJmker sehr gut. Das sitzt jede Choreografie, da passt jeder Einsatz. Ein harter Kontrast, aber vom Publikum ebenso begeistert aufgenommen wie die liebevoll schrille Homophon-Show.
(Klik hier om het artikel te bekijken)

Concert met Homophon in Münster (7 november 2009)
Ihr Münster-Debüt hätte besser nicht laufen können

(..) In rot-schwarzen Outfits begeistert das Vokalensemble "Half Past Nine". Das sind 14 Frauen und Männer aus Enschede. Ihr Münster-Debüt hätte besser nicht laufen können. Ihre wohltemperierten Stimmen überzeugten ebenso wie ihre unterhaltsame Mischung aus niederländischen Popsongs und rhythmischer Weltmusik. (..)
(Klik hier om het artikel te bekijken)

Nederlands Festival voor Vocale Ensembles (21 maart 2009)
Uit het jurycommentaar van Tom Grondman, Frances Dekker, Maria van Nieukerken, Angelo Smulders en Margriet Hoek.

Mooie koorklank. Strakke ritmiek. || Prachtige repertoirekeuze. || Het koor is goed bezig. Veel zekerder, beter samen dan de vorige keer dat ik 't hoorde. Zorg dat je wel dingen blijft doen die het koor echt heel goed kan zoals 'I'll be seeing you'. Hierin kan het koor ook z'n muzikale ei kwijt. Ga zo door!!! Het koor straalt betrokkenheid uit. || Prima koor waar nog meer uit te halen valt. || Jullie zijn enorm gegroeid dit jaar. Ga zo door!

Twentsche Courant Tubantia (2008)
Koren, zien en zwijgen?

(..) Een van de hoogtepunten van de Korendag was het optreden van a capellakoor Half Past Nine. Een koor dat met flair en swing zonder bladmuziek mooi gearrangeerd poprepertoire zong. Met een zeer goed loflied op het weekeinde. Het enige gezelschap dat voor een heus decorstuk had gezorgd: een stationsklok op een statief. Een uiteraard wezen de wijzers niet de juiste tijd aan, maar het tijdstip waarnaar het koor is vernoemd. (..)

Twentse Courant Tubantia (14 november 2005)
Half Past Nine goed op 't ganzenbord

ENSCHEDE - Theater Concordia, zaterdagavond. A-capellakoor 'Half Past Nine' o.1.v. Mirjam Ribbink met de voorstelling 'Half Past Nine speelt ganzenbord' m.m.v. de Theaterobers. Een ouderwetse variant op het bordspel Levensweg is natuurlijk het ganzenbord. Het a-capellakoor 'Half Past Nine', dat graag een thema aan een optreden verbindt, had deze keer voor het ganzenbordspel als symbool voor de levensloop gekozen. De speelvlakken, zoals de gevangenis, de herberg en de put stonden daarbij voor levensfasen die een keerpunt markeerden en natuurlijk is bij die belangrijke momenten altijd wel een geschikte popsong te vinden. 'De Mallemolen', 'Fragile' van Sting, 'True Colours' en nog vele andere stonden dan ook op het programma van het vijftienkoppige koor, stuk voor stuk bewerkt voor vier tot zes stemmen. Er zaten parels van arrangementen bij.

Met name die van Bremer en Krammer haalden de sterkste passages uit menig lied naar voren. Mooi waren de harmonieën in 'Don't you worry 'bout a thing' van Stevie Wonder en je miste de instrumentale inbreng geen moment. Want de stemmen zelf verworden in dit lied tot instrumenten. Een pittige bewerking ook, met veel modulaties. Ze werden door het koor niet overal even sterk ingezet, maar wel snel hersteld en dat getuigde van flexibiliteit en spankracht.

Over het algemeen vond ik de Nederlandstalige liedjes mooier dan de Engelstalige. Dat komt deels door de niet geheel perfecte articulatie van het Engels, maar ook door de eigenschappen van de taal zelf. Het Engels klinkt al ronder en zachter dan het Nederlands. Voeg daarbij de dempende werking van stemmen in harmonie en je krijgt algauw een fraaie, verzorgde klank die weliswaar oorstrelend is, maar na acht maten ook doet verlangen naar een steen in die rimpelloze vijver. 'It's not unusual' was hiervan een voorbeeld. Ik miste de spanning die je bij de versie van Tom Jones wel hoort. Daarentegen was die spanning wel degelijk aanwezig in 'Ik leef niet meer voor jou' van Marco Borsato. Afgezien van het feit dat het koor dit stuk technisch helemaal onder de knie had, maakte de taal zelf het ook tot een sprankelend lied.

Het concert werd feestelijk opgeluisterd door de Theaterobers, jonge mensen die zich hebben toegelegd op entertainment. Ze presenteerden zich als schoonmakers, spelleiders en verhalenvertellers en wierpen regelmatig een buitenmodel dobbelsteen het publiek in, die de loop van het ganzenbord moest beïnvloeden. Inhoudelijk mag het nodige aangescherpt worden, maar hun enthousiaste optreden belooft veel voor de toekomst.